تجدد نامه

فرمان آریا:تحلیل سیاسی: این روزها کسانی که اخبار و تازه های جهان را از شبکه های تلویزیونی ماهواره ای و برون مرزی نیز دنبال می کنند گواه دگردیسی های نوینی در بخش فارسي تلويزيون صداي امريكا  هستند.نخستین دگرشد اساسی نبود برخی از مجریان و سردبیران همیشگی این تلویزیون است که دیگر به ندرت در برابر دوربین های این شبکه دیده می شوند و به نظر می رسد که به کل یا به جز از صحنه حذف شده اند.مورد دوم نوع برنامه ها و مهمانان حاضر در میزگردهای سیاسی می باشد.در این مورد نیز از برخی از میهمانان و مفسران سال های پیش به ندرت استفاده می شود و حضور افراد دیگر با طرز فکرهای متفاوت به وضوح مشاهده می گردد.
پیش از هر چیز نباید از خاطر فراموش کرد که تلویزیون صدای امریکا وابسته به دولت ایالات متحده است و بیشتر از هر چیز وادار است تا سیاست های این دولت را در نظر گرفته و تا جای ممکن اعمال نماید.مسئله "فروپاشی ایران از درون" نیز اکنون سال هاست که در دستور کار حکومت ایالات متحده به ویژه در میان اعضای حزب جمهوری خواه و جناح تندور آن (نئوکان ها) قرار دارد.واشنگتن رفته رفته در حال ناامید شدن از شیوه های اولیه براندازی جمهوری اسلامی است و این موضوع امریکایی ها را وا می دارد تا از راه سرمایه گذاری بر روی اقلیت های دینی و قومی در ایران وارد عمل شوند.بخش فارسی صدای امریکا نیز در همین راستا (به عنوان یکی از ابزارهای تبلیغاتی امریکا علیه جمهوری اسلامی) بدل شده است به بلندگوی خبر رسانی گروهک های قومی و منادی دفاع از آزادی به اصطلاح گروه های قومیتی در ایران.هرچند این تلویزیون و مجریان ایرانی آن سال ها در برابر چنین جریاناتی سکوت،بی تفاوتی و ... را ترجیح می دادند ولی به نظر می رسد تندروهای امریکایی از این مسئله بسیار ناخشنود شدنا این روست که از سال گذشته تلاش هایی را در جهت برخی تغییرات در بخش فارسی و تهیه برخی برنامه ها در جهت تحریک افکار قومی در ایران از سوی این کانال آغاز شده است.
استفاده از عناصر شروری همچون فاخته زمانی و بنی طرف در برنامه های صدای امریکا نیز با همین هدف از سال گذشته آغاز گردید.همزمان، انتشار گزارش های منفی و مغرضانه در نشریات و سایتهای امریکایی در انتقاد از بخش فارسی صدای امریکا به این مسئله بیشتر دامن زد.منتقدان امریکایی معتقد بودند که بخش فارسی صدای امریکا تبدیل شده است به دستگاه سخن پراکنی جمهوری اسلامی از یک طرف و تحلیلگران پان ایرانیست و ملی گرای افراطی ! و هواداران حکومت پادشاهی از سوی دیگر.
در چند ماه اخیر همراه با آگاهی کارشناسانه نیروها و ارگان های امنیتی جمهوری اسلامی از تحرکات موذیانه برخی کشورهای همسایه و امریکا و اسرائیل و سرویس های امنیتی این کشورها و سوء استفاده آنها از قومیت های ایرانی، پیگردهای هوشمندانه و آگاهانه ای در سطح ایران در مورد عناصر خودفروخته و خاین اعمال گردیده و دستگیرهای حساب شده ای بر اساس مستندات قوی و غیرقابل انکار در دانشگاه تبریز و محافل پان ترکیستی و تجزیه طلب در تهران انجام شده است.بلافاصله باید اضافه کرد که وظیفه ی بنیادین سازمان های امنیتی یک کشور پدافند از مرزها و تمامت سرزمینی است و در جهان هیچ دولت و هیچ ارگان امنیتی را نمی توان سراغ داشت که با مسئله تجزیه طلبی مبارزه نکند. به ویژه آنکه همه تحلیلگران سیاسی می دانند که مسائل قومی در ایران یک گفتمان به شمار نمی رود بلکه یک جریان سیاسی ِ برون زا می باشد که از طرف دولت های مخالف جمهوری اسلامی (امریکا و اسرائیل) به عنوان حرکتی ایذایی شدیدا پشتیبانی می شود هدف از آن نیز تضیعف نظام و فشار بر آن از طریق قومیت ها می باشد.از سوی دیگر دولت های کوچکی نیز همچون رژیم باکو که معادل هشت برابر مساحت خود ادعای ارضی در مورد ایران و ارمنستان دارد از گروهک های قوم گرا در ایران حمایت مالی می کنند.این پشتیبانی ها دربرگیرنده کمک های نقدی،تجهیزاتی و حمایت از دانشجویان و تطمیع برخی نشریه های محلی و... می باشد.در کنار این ها محافلی در ترکیه وجود دارند که با گروهک های قومگرا و آشوب طلب آذربایجانی دارای پیوندهای تشکیلاتی و مالی می باشند.
حال با این کیفیات باید پرسید که آیا در صورت اثبات وجود چنین روابطی میان دستگیر شدگان و بیگانگان، سازمان های اطلاعاتی ایران بیهوده و بی مورد چنین افرادی را دستگیر کرده و چنین تشکل هایی را منهدم نموده اند؟ آیا وزارت اطلاعات ایران وظیفه نداشته که منافع ملت ایران و تمامیت ایران را در برابر چنین تهدیداتی حفظ نماید؟ آیا اگر برخی مفسران و صاحب نظران و .... با سایر رفتارهای حکومت ایران مخالف هستند و اصولا آن را نمی پذیرند باید با اقدامات مثبت و بدیهی آن نیز مخالفت نمایند و آیا اصولا برخی از افراد وادار به مخالفت با هر پدیده ای هستند که مربوط می شود به حاکمیت؟
به نظر می رسد رسانه هایی چون بخش فارسی صدای امریکا و رادیو فردا در مورد مخالفت های بی جا و بی مورد، بی انصافی را به بیشترین حد خود رسانده اند و البته در مورد مسائل اخیر و حمایت از دستگیر شدگان تجزیه طلب به مرزهای خیانت به میهن نزدیک شده اند.مجریان بخش فارسی صدای امریکا آشکارا در برنامه های خود از میهمانان انتظار دارند که در مورد شوونیسم فارس و تحقیر قومیت ها در ایران و توسط جمهوری اسلامی سخن به میان آورند!!! این بخش از عناصر خائن و مزدور و اجیر شده،کسانی که در خیابان فریاد تجزیه طلبی می زدند به عنوان فعال مدنی و حقوق بشر و از پان ترکیست هایی که پرچم و سرود ملی و تمامیت ارضی این سرزمین را نمی پذیرند با عنوان هویت طلب یاد می کند و طی خیمه شب بازی ها و جنگ های زرگری ِ تلویزیونی ضمن تقبیح تجزیه طلبی از هویت طلبی عناصر پان ترکیست دفاع می کند!
کسانی مانند سجاد رادمهر،فراز زهتاب،آیدین خواجه ای و ... در تبریز و مهندس صرافی در تهران از جمله تندروترین این مثلا هویت طلب ها هستند که نه تنها تمامیت ارضی ایران را قبول ندارند بلکه آرزوی داشتن پرچم مستقل و سرود ملی مستقل را در سر می پرورانند.همین اشخاص بودند که در تبریز سخنرانی های کسانی چون دکتر رمضان زاده و دکتر محمدرضا خاتمی را با شعارهای پان ترکیستی برهم زدند و در جلسات حزب مشارکت یا انجمن اسلامی اخلال ایجاد می کردند.همین گروهک در نقاط مختلف شهر پرچمهای یک رژیم بیگانه را آویزان می کردند و سخنرانان غیر آذربایجانی را در همایش های دانشگاهی وادار می کردند به زبان دیگری جز فارسی سخنرانی کنند و ... .
گویا مجریان صدای امریکا انتظار دارند که تجزیه طلبان و دشمنان ایران زمین علنا اعلام کنند که تجزیه طلب و ضد وطن اند ! و دل به این خوش کرده اند که از واژه هویت طلب برای مشتی خائن ِ روانی استفاده می کنند.کسانی که در صورت وجود یک حاکمیت ملی در ایران بدون شک تیرباران می شدند از سوی صدای امریکا فعال مدنی معرفی می شوند تا دولت بوش گام به گام به مرزهای رویایی خاورمیانه بزرگ نزدیک شود.
دستگیر شدگان هفته های اخیر از جمله سجاد رادمهر و چند آذربایجانی نمای دیگر ... که چند هفته پیش در برابر درب خروجی دانشگاه تبریز دستگیر شده اند دارای پیوندهای غیرقابل انکار با سرویس های اطلاعاتی بیگانه یا رابطین آنها بوده اند.این بیماران روانی با سفر به روستاهای آذربایجان، مردم روستایی را در برابر هویت ایرانی و پان فارسیسم !!! و تمامیت سرزمینی ایران و ضرورت تجزیه طلبی (خانم الهه هیکس بخواند حق تجزیه طلبی) تحریک می کردند و علاوه بر این موارد با گروهک تجزیه طلب "گاوموح" نیز در ارتباط بودند.این افراد طی سه یا چهار سال فعالیت های تجزیه طلبی در تبریز حتی یکبار هم به هیچ دادگاهی فراخوانده نشدند و به هیچ مرجع قضایی پاسخ ندادند!این گروه از طریق برادر یکی از هموندانش که در ترکیه زندگی می کرد کمک های مالی به صورت متناوب دریافت می نمود که در آخرین مورد منجر گردید به بازداشت هر دو برادر مزبور که با ترکیه در پیوند بودند.
آیا باید همه این موارد یک به یک و مورد به مورد بازگو شود و پرونده های افراد صفحه به صفحه افشا گردد که کسانی چون پیمان عارف _ که دستکمی از تجزیه طلب ها ندارد و از سوی صدای امریکا فعال حقوق بشر معرفی می شود _ و جمشید چالنگی که یکی بر میخ می کوبد و یکی بر نعل بدانند که هیچ مرز روشنی میان تجزیه طلبی و هویت طلبی وجود ندارد؟؟؟
جای تاسف است که امروزه روسپیان سیاسی در صدای امریکا _ که بنا بر عادت بسیاری به دور از خاک خود ضد رژیم شده اند_ بر صندلی مفسران و فعالان سیاسی نشسته اند و تلاش دارند همتایان خود را در درون مرز مورد حمایت قرار دهند.از این طرف الاف های سیاسی و افراد بی آرمان و اعضای حزب باد در داخل کشور با عنوان فعال مدنی و حقوق بشری،کسانی که حتی خود هم مانیفست اندیشه خود را نمی دانند و از پیشه وری و همدستانش به عنوان فردی قابل احترام و حتی قهرمان یاد می کنند مدافع حقوق هویت خواهان و اقلیت ها می شود و البته با یک ژست ملی بیان می کنند که باید با تجزیه طلبی برخورد کرد ولی دستگیر شدگان اخیر هویت طلب اند نه تجزیه طلب !!!؟ باید پرسید که آیا گوینده از نزدیک با این افراد تماس داشت یا همکاری می کرد که دقیقا مطلع است آنان تجزیه طلب نبودند؟؟بر اساس کدامین عیار مشخص می شود چه کسی تجزیه طلب و چه کسی کبریت بی خطر (هویت طلب) است.
صدای امریکا قصاب را صفت فعال فرهنگی و مدنی ِ در بند می دهند و کسی که بمبگذاری در اهواز را تئوریزه می کرد تشویق به ادامه راه می کنند و به صرف مخالفت او با جمهوری اسلامی وی را آزادیخواه معرفی می نمایند.سررشته انصاف را به حدی از دست داده که خود در حال تبدیل شدن به مظهر ضد وطن و ضد ملت و ضد زبان فارسی می باشد.تنها کافی است شخصی تا اندازه ای با حکومت اسلامی مخالف باشد، در این صورت حتی کثیف ترین افراد نیز حق سخن گفتن،حق ِ ... و حق ِ ... خواهند داشت و از سوی کیثف ترین عناصر سیاسی - کسانی که تن فروشی سیاسی را همچون ویروس ایدز حمل می کنند- مورد حمایت علنی قرار خواهند گرفت.
خانم الهه هیکس که "دست آموز" همان موسسات به اصطلاح حقوق بشری هستند و در ازای فعالیت های بشردوستانه از دولت امریکا مواجب دریافت می کنند در این رسانه سایر دست آموزان دسته چندم مانند شهناز غلامی و حسن ارک و صرافی و ... را در درون مرز تبرئه می کند و از داشتن حق تجزیه طلبی برای افراد سخن می گوید!در حالی که خود وی پیش از هر چیز باید پاسخگوی گذشته و منابع مالی و چگونه زندگی در ایالات متحده باشد.
البته در اوضاعی که بازار سیاست داغ ترین بازارهاست و هر دزد و کلاشی ،زندانی بودنش را به سیاسی کاری اش مرتبط می کند ،باید هم کسانی چون مریم شانسی و الهه هیکس و سایر دست پرورده ها تبدیل شوند به مفسر و تحلیل گر شوند. وقتی لیدر جریان تجزیه قومی (حسن ارک )کوتوله فاسد و تبهکاری که در مغازه کفاشی به اتهام رابطه جنسی با یک زن دستگیر می شود دوست دارد دستگیری اش به حساب فعالیت های مدنی و مخالف با رژیم و حتی مخالفت با شونیسم فارس گذاشته شود و نوچه ی پان ترکیست اش( کریم شیرازی ) راه و رسم مرشد را فراموش نمی کند و به اتهام همخوابگی با زن شوهر دار چند ماهی به زندان می رود،وقتی که منوچهر عزیزی، پول فرستاده شده برای انصافعلی هدایت از سوی رژیم باکو را به جیب می زند ،زمانی که رشید دانشجویی که خود را رهبر تجزیه طلبی می داند به اتهامی مشابه در خانه ای در شهرک باغمیشه دستگیر می شود و در نهایت زمانی که محمود علی چهرگانی به اتهام دست داشتن در باند تجارت سکس از ترکیه اخراج می شود، و در حالی که متاسفانه تمام این ها از دید جمشید چالنگی و هیکس فعال فرهنگی و اصلاحگر امور جامعه ما هستند ،آیا برای ما ایرانیان امیدی برای آینده ای بهتر می ماند؟؟؟
صدای امریکا در راستای فروپاشی حکومت اسلامی در ایران تلاش می کند،ولی سوال می کنم آیا چنین عناصری که از دید مالی و اخلاقی و اجتماعی تماما فاسد هستند جایگزین خوبی به شمار می روند؟
بدیهی است رسانه ای که دایم از چند زنه بودن مسئول فلان اداره یا فلان نماینده سخن می گوید(البته همسر شرعی) و دستگیری فلان افسر نیروی انتظامی با چند زن روسپی را در بوق و کرنا می کند و از رسوایی اخلاقی فلان مسئول دانشگاه بهره تبلیغاتی می برد،خود نیز باید از " فعالین مدنی " و جریان هایی دفاع کند که همتایان آنها قبلا مورد انتقادشان قرار نگرفته باشند.
به هر حال همه عناصر ملی و ناسیونالیست درون مرز که از نزدیک با روند اوضاع و تحولات مربوط به تجزیه طلبان آشنایی دارند و خطر پروژه طرح خاورمیانه بزرگ که بر اساس آن ایران محکوم به تجزیه به پنج بخش است می دانند، از دستگیری های هوشیارانه اخیر انتقادی ندارند بلکه آن را بایسته و ضروری و به سود منافع ملی می دانند زیرا سزای کسانی که دست در دست اجنبی در جهت سقوط یک کشور تلاش می کنند در همه جهان چیزی جز همین سرنوشت نیست.هر چند که می دانیم این افراد پس از آزادی از زندان باردیگر به همین مسیر کشانده خواهند شد و شاید پس از خروج از ایران بر صندلی کارشناسان صدای امریکا تکیه بزنند.اما کارکنان این رسانه باید بدانند که عمل آنان در تاریخ ایران هرگز فراموش نخواهد شد و در صورت بروز جنگ داخلی در ایران صدای امریکا نقش ِ بی.بی.سی در اواخر دهه هفتاد را در برای کشورمان ایفا خواهد کرد.

نقشه امریکا برای منطقه

 پینوشت: